Nieredukowalna złożoność - oznacza, że system (mechanizm) nie jest w stanie działać, gdy zabraknie choćby jednej części. Każdy system lub organellum wewnątrz komórki biologicznej posiada wieloskładnikowe części, z których wszystkie są niezbędne do jego funkcjonowania. Jeśli usunie się choćby jedną część, dany system jest bezużyteczny.

W systemach nieredukowalnie złożonych, wszystkie elementy muszą być na swoim miejscu, aby całość mogła pracować. Dobrym przykładem są takie mechanizmy jak np. łuk albo pułapka na myszy.

Właściwość nieredukowalnej złożoności odnosi się zarówno do ludzkich wynalazków, jak i do maszyn biologicznych  i stanowi poważne wyzwanie dla darwinowskiej koncepcji doboru naturalnego - mówiącej o stopniowej przemianie, powolnymi krokami. O dopasowywaniu się poszczególnych składników, by w rezultacie dać użyteczną, możliwie najlepiej działającą w danych warunkach całość.

(...) W ciągu ubiegłych pięćdziesięciu lat biochemia odkryła bardzo dużo z tego, co nazwać można molekularną podstawą życia - jego fundamentalnym poziomem fizycznym - i wiedza ta była niedostępna dla Darwina i tych, którzy wymyślili teorię ewolucji;

wiele (choć nie wszystkie) struktury, jakie widzimy na mikroskopowym poziomie, są nadzwyczaj złożone;

wiele z tych struktur wydaje się być nieredukowalnie złożonymi, przez co należy rozumieć to, że zbudowane są one z licznych części, z których wszystkie muszą być obecne, aby całość funkcjonowała;

jeśli struktury te faktycznie są nieredukowalnie złożone, to nie mogły wyewoluować w stopniowych krokach, jak chciałby darwinizm, ponieważ dopóki struktura ta nie zostanie skompletowana, nie istnieje żadna funkcja, którą dobór naturalny mógłby selekcjonować;

przegląd literatury biochemicznej na temat ewolucji molekularnej opublikowanej w ciągu ostatnich dziesięciu lat ujawnia wielkie ZERO artykułów proponujących szczegółowe, testowalne modele stopniowej ewolucji jakiegokolwiek znanego systemu biochemicznego (...)

 
→ Teoria Darwina obalona? Wielu z nas wyrosło w czasach, gdy teoria ewolucji była w szkołach aksjomatem, a w kręgach akademickich – świętą krową. Czasy te powoli przemijają. Przybywa bowiem danych naukowych, które spychają darwinowską teorię do lamusa. Należą do nich badania, które opisał prof. biochemii Michael J. Behe w fascynującej książce pt. „Darwin's Black Box: The Biochemical Challenge to Evolution”, czyli „Czarna skrzynka Darwina: biochemiczne wyzwanie dla ewolucjonizmu”.
Michael Behe pracuje na co dzień jako wykładowca biochemii na Lehigh University w stanie Pensylwania. W swej książce wskazał problemy, na jakie napotykają zwolennicy teorii ewolucji już przy wyjaśnieniu rozwoju najprostszej komórki. Jednym z najpoważniejszych jest to, że wiele systemów komórkowych należy do „nieredukowalnie złożonych”. Oznacza to, że dany system potrzebuje OD RAZU licznych składników, aby funkcjonować, co wyklucza, żeby mogły powstać w wyniku ewolucji, jak wyobrażał to sobie Karol Darwin....